Անեկդոտներ

Մեծերի կյանքից

***
Ալբերտ Էյնշտեյնին հարցրել են, թե ովքեր և ինչպես են հայտնագործություններ անում։ Նա պատասխանել է.
- Բոլորը գիտեն, որ դա հնարավոր չէ։ Բայց ահա հայտնվում է մի տգետ, որը դա չգիտե։ Հենց նա էլ հայտնագործություն է կատարում...
***
Երբ Հայզենբերգն առաջ քաշեց տարրական մասնիկների տեսության գաղափարը, Նիլս Բորը նկատեց.
- Ոչ մի կասկած չկա, որ մեր առջև մի անմիտ տեսություն է։ Բանն այն է, թե արդյո՞ք այն բավականաչափ անմիտ է, որպեսզի ճշմարիտ լինի...
***
Նյուտոնի ժամանակակից մի բանաստեղծ գրել է.
«Բնությունն ու աստղերը պատված էին խավարով անհույս։
Եվ աստված ասա. «Եղիցի Նյուտոն»։ Եվ եղավ լույս...»։
Էյնշտեյնի ժամանակակից մի բանաստեղծ շարունակել է այսպես.
«Դա երկար չտևեց։
«Եղիցի Էյնշտեյն»,- սատանան գոչեց։
Եվ ամեն ինչ նորից թաղվեց մթի մեջ»։ 

Անեկդոտներ Դեբիլիկի մասին.Դեբիլիկի մերը պատուհանից կանչում ա.
_ Տղա ջան, տուն արի արդեն ուշա, համել հերիքա էտ երեխու գլխին լապատկով խփես, կքրտնես կմրսես կհիվանդանաս......
Դեբիլիկին մերը Դեբիլիկին ասում ա արի տուն, ասում ա. խի՞ մամ, սոված եմ, թե՞ քունս ա տանում.....
Էս Դեբիլիկը փողոցում կանգնած ա լինում, հերը վերևից կանչում ա.
_ Տղա ջան փողոցից դուրս արի, կընգնես ավտոյի տակ շորերդ կկեղտոտես..... 

Մայրը տղային տալիս է մի արծաթե գդալիկ.
- Դիր թեյի բաժակի մեջ, քանի որ արծաթը սպանում է մանրէներին։
Տղան դեն է գցում գդալը.
- Սատկած մանրէներով թեյ չեմ ուզում։
- Դուք կարո՞ղ եք բնութագրել այն մարդուն, որը ձեզ ծեծեց,- տուժողին հարցնում է ոստիկանը։
- Ես հենց դրանով էի զբաղված, որ նա հարձակվեց վրաս...
- Երեկ ես ցուցահանդեսում էի, և պետք է ասեմ, որ միակ նկարը, որը կարելի էր դիտել, քոնն էր...
- Շնորհակալ եմ, բարեկամ։ Իսկ ի՞նչ տպավորություն թողեցին մյուս նկարիչների կտավները։
- Ցավոք, ես չկարողացա նրանց մոտենալ. այնքան մարդ էր խմբվել նրանց առաջ... 

- Շա՜տ եմ սիրում դասական երաժշտություն. հենց դասն սկսվում է, միացնում եմ փլեյերը ու լսում ռոք...Կինը հյուր է գնացած լինում։ Վերադառնալով տուն՝ պատմում է ամուսնուն.
- Շատ լավ երեկո անցկացրինք։ Տանտերերը խնդրեցին, որ ես երգեմ, համաձայնեցի։
Ամուսինը.
- Ճիշտ էլ արել ես։ Ես դրանց հեչ չեմ սիրում։
- Դու լսեցի՞ր, թե ինչպես երգեցի ես երեկ։ Ձայնս ուղղակի չէր տեղավորվում դահլիճում։
- Չլսեցի, բայց տեսա, թե ինչպես էին մարդիկ դուրս գալիս, որպեսզի իրենց տեղը զիջեն ձայնիդ։ 

-Մեկը փախչում է հետապնդումից։ Զբոսայգու միջով վազելիս նկատում է, որ շատ մերկ արձաններ կան։ Ժամանակ չկորցնելով՝ հանվում է և հարմար դիրք ընդունելով՝ քարանում։ Մեկ էլ հանկարծ լսում է.
- Գուլպաներդ հանիր, թե չէ բոլորս կբռնվենք։- Գիտե՞ս, տղաս, քո տարիքում Նապոլեոնը դասարանի լավագույն աշակերտն էր,- ասում է հայրը։
- Իսկ քո տարիքում նա արդեն Ֆրանսիայի կայսրն էր...   

-Մի մարդ գնում է հրապարակ ու սկսում է գոռալ.
— Մեր Ազգային Ժողովի կեսը է՛շ են, է՜շ։
Ոստիկանները իրան բռնում են ու հինգ տարի հինգ օրով բանտ նստացնում։ Հինգ օրը՝ հասարակական կարգը խախտելու համար, հինգ տարի էլ՝ պետական գաղտնիքը բացելու համար։  

Ապարանցին ուզում է ինքնասպան լինի.
սկզբից մի ոտքին է կրակում,
որ չփախնի հետո նոր կրակում գլխին։ Ապարանցին հեռաղոսի վրա գազ է դնում որ քիչ փող գրի։ 
Ապարանցու էշը ընկնում է ձորը, մի շաբաթ «սև արկղն» են ման գալիս։ Այն վերծանելուց հետո պարզվում է, որ էշ–էշ եկել ընկել է ձորը։ 
Պարզվում է, որ երբ Նոյը իջել է ցամաքի վրա,
ապարանցիներն են եղել առաջինը դիմավորողների մեջ,
կարծելով կրկես է եկել։  


Ապարանցուն ասում են ինչու կոմպոտի մեջի կորիզները չես ուտում,
ասում է գլուխս բանկի մեջ չի մտնում։ 
Ապարանցուն հարցնում են.
Զոքանչը քանի ատամ պիտի ունենա։
Երկու՝ մեկը փչացած, մյուսն առողջ։
Ինչի՞։
Մեկը նրա համար որ միշտ ցավա, երկրորդն էլ որ իմ համար պիվա բացի։ 
Ուզում ես քեզ ԱՍՏՂ զգալ - նստի տոնածառի գագաթին : 
Երբ կինը ասում է , հագնելու բան չունեմ - նշանակում է նոր շորերն են վերջացել : 
Երբ տղամարդն է ասում , հագնելու չունեմ - նշանակումե մաքուր շորերն են վերջացել :  


Լոռեցու կատուն մլավելուց.
Ա մյաու էէէ՜: 
Երկու Ապարանցի շախմատ են խաղում ,
խեղճ թագաորին ինֆակտ է խփում 
Պապ, այ պապ, ոչխարները ամուսնանում են:
Հա, տղա ջան, հենց ոչխարներն են ամուսնանում:  
Աբարանցին ասումա.
Արա էրեկ Էշս կորավ, լավա վրեն չէի... 
Բանվորը հոգնած գործից տունա գալիս,
կնոջը սիրեկանի հետ բռնացնումա ու ասում.
Էրնեկ ձեր հավեսին. 
Ապարանցուն ասում են.
Վերջին անեկդոտը լսել ես:
Ասում ա
Ինչի էլ անեկդոտ չի լինելու: